Hari ni 9/1/2012...baru je sebentar td aku telifon ayah aku. Hajat di hati nak mengkhabarkan kt mak ayah aku yg aku xjd interview ptg ni. Tapi, sebaik saja aku dgr suara ayh aku, xsemena2 jd sebak. Ditambah plk bila ayh aku ckp die tgh mengaji, mndoakan aku utk tebiu yg sepattnya aku pegi ptg ni. Aku dapat rasakan ayh aku kecewa. Maafkan saya ayah mak..........saya xmampu nk puaskan hati semua orang...Terima kasih sebab brsusah pyh utk saya...
Aku mula rasa brsalah...sedih...aku dah mengecawakan dorg...lantas hp dicapai..no si incik kudail...dengan harapan suaranya dapat menenangkan aku..walaupun xbanyak at least aku tau dia ada utk aku...talian disambungkan...tapi...voicemail...aku cuba lg...lg...dan lg...masih voicemail....
Air mata mula menitis...xleh jd ni...xboleh ikutkan hati sangat...lantas selawat penenang hati aku perdengarkan...makin laju air mata ni mengalir..haish.....
Mintak maaf ayah mak...aku masih xmampu nk hantar duit tiap2 bulan..tp aku tgh kumpul duit..utk belanja ayah mak masa umrah nanti...wlaupun xbnyk....harap mak ayh terima....mintak maaf sebab selalu susahkan hati mak ayah...terima kasih sebab xputus2 mndoakan aku...mintak maaf sebab xmampu nak belikan barang yg mahal2 utk mak ayah....hnya diri ni yg mampu kuhadiahkan untuk kalian...selagi aku masih belum menjadi isteri kpd sesiapa aku akn brkhidmat utk kalian sehingga aku mati......
-
-
Mak Ayah.....walaupun aku xpnh lafazkan.....tapi aku sangat..sangat..sangat....sayangkan kalian.....sekali lg..maaf andai diri ni xsmpurna........
0 comments:
Post a Comment